“อื๊อ!” เยื่อบางเบาฉีดขาดพร้อมกับอาการสะดุ้งแรงของมะนาว เธอเปล่งเสียงร้องออกมาไม่ได้ เพราะถูกเขาจูบอยู่ มีเพียงน้ำตาที่ไหลรินออกมาจากหางตาที่บอกให้รู้ว่าเธอเจ็บแค่ไหน
ภาคินตอกตรึงแท่งรักยาวใหญ่จนสุด ปักลึกในร่องคับแน่นที่ตอดรุนแรงตลอดทั้งลำ ตอนนี้เขากับมะนาวสอดประสานกันจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่าน ภาคินอดทนรออยู่นาน เพราะเขาอยากให้มะนาวคุ้นเคยกับท่อนรักอันใหญ่โตของเขา
“ทำไมไม่บอก” เมื่อมะนาวคลายอาการเกร็ง ภาคินก็ถอนจูบออกมา แล้วเอ่ยถามเสียงเข้ม
“นาวไม่เคยมีอะไรดีในสายตาพี่คินอยู่แล้วนี่” มะนาวว่าอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ
“หายเจ็บหรือยัง” ภาคินไม่อยากฟังถ้อยคำตัดพ้อของเธอ เขาจึงเปลี่ยนเรื่องคุย คุยเรื่องที่กำลังทำกันอยู่ ณ เวลานี้ดีกว่า
“ไม่! เอามันออกไปได้แล้ว”
“ไม่ได้แล้ว เราต้องไปให้สุด กอดพี่แน่นๆ ร้องครางออกมาก็ได้ ถ้าเสียวจนทนไม่ไหว”
“ไม่มีทาง! อ๊าย!” มะนาวไม่คิดว่าความเจ็บที่เธอแบ
