มะนาวนั่งพับเพียบลงบนพื้นทันทีที่เขาปล่อยมือจากเธอ หญิงสาวใช้หลังมือเช็ดปาก แล้วเงยหน้ามองภาคินด้วยสายตาตัดพ้อ น้ำตาคลอเต็มหน่วยตา เธอเกลียดเขา คนเอาแต่ใจ
แต่คนถูกมองไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย ภาคินเก็บของรักของหวงยัดกลับเข้าไปในกางเกง รูดซิป ติดกระดุม ใส่เข็มขัดเรียบร้อย ก่อนจะก้มลงช้อนอุ้มเอาคนร่างปวกเปียกขึ้นแนบอก
“พี่คิน! จะทำอะไรนาวอีก ปล่อยนะ”
“อีกสิบห้านาทีจะเริ่มประชุม อยากไปประชุมสภาพนี้เหรอ” ภาคินว่าเสียงเข้ม แล้วเดินไปทางห้องน้ำที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง
เมื่อเข้าไปในห้องน้ำ เขาวางมะนาวลงให้นั่งบนเคาน์เตอร์ล้างหน้า แล้วหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้เธอ
“ไม่ต้องมายุ่ง” มะนาวปัดมือเขาออก หญิงสาวหันหน้าหนีเขา
“นั่งนิ่งๆ ถ้าไม่อยากโดนอีก” ภาคินขู่ เขามองหน้าหญิงสาวด้วยสายตาดุ มะนาวเม้มปากแน่น เธอไม่อยากโดนอีก จึงยอมนั่งนิ่งปล่อยให้เขาทำความสะอาดตัวเองไป จนกระทั่งภาคิน
