“มะนาวเป็นอะไรไหมลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
“นาวไม่เป็นอะไรค่ะคุณพ่อ แต่พี่คินโดนยิง” มะนาวบอกบิดาแล้วหันไปมองทางประตูห้องผ่าตัด
“พี่คินจะเป็นอะไรไหมคะคุณพ่อ”
“กระสุนนัดเดียวไม่เป็นอะไรหรอกผ่าตัดแล้ว พักผ่อนสักหน่อยก็หาย”
“เป็นเพราะนาวดื้อ นาวไม่ดีเอง นาวอยากออกไปเที่ยว ทั้งๆที่พี่คินก็ห้ามแล้ว คุณพ่ออย่าว่าอะไรพี่คินนะคะ เรื่องนี้นาวเป็นคนผิดเอง”
“อย่าเพิ่งพูดอะไรเลย นาวกลับไปพักผ่อนที่บ้านก่อนเถอะ กันยา...พามะนาวกลับไปก่อน”
“ค่ะ คุณพี่” กันยาเดินเข้ามาจับมือมะนาว แต่มะนาวสะบัดมือออก
“ไม่ต้องมาจับ คุณพ่อคะนาวอยากอยู่รอจนกว่าพี่คินจะออกมาจากห้องผ่าตัดค่ะ” มะนาวไม่มองหน้าแม่เลี้ยงของตน หญิงสาวหันไปขอร้องบิดา เธออยากอยู่เพื่อรอดูว่าเขาปลอดภัยออกมาจากห้องผ่าตัดจริงๆ
“อยู่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร กลับไปกับกันยา ไปรอภาคินที่บ้าน ไม่ต้องมาโรงพยาบาลอีก พ่อมีอะไรต้องจัดการอีกหลายอย่าง อย่ามาเกะกะ”
