“คิดว่าจะรอดเหรอ”
ภาคินลุกขึ้นจากเตียง เดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันเอวสอบ เขากำลังจะออกจากห้องนอนไปดูอาหารที่เด็กรับใช้เตรียมมาไว้ให้ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน ชายหนุ่มจึงเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียงมารับสาย
“ครับท่าน” ภาคินรับสายด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่มีอะไรที่ต้องตื่นกลัว เพราะทุกอย่างได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ชายหนุ่มพูดคุยกับปลายสายสักครู่ หลังนัดหมายเวลาที่จะไปพบเรียบร้อย เขาก็กดวางสายแล้วออกดูความเรียบร้อยของอาหาร ก่อนจะกลับเข้ามายืนดักรอคนอาบน้ำที่หน้าประตูห้องน้ำ
มะนาวอาบน้ำเสร็จก็เปิดประตูออกมา หญิงสาวสวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ผมยาวเกล้าสูงแบบลวกๆ
“อุ๊ย!” มะนาวตกใจที่ถูกรวบตัวกอดจากด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว
“ไหนมาดมดูซิ อาบแล้วหอมชื่นใจแค่ไหน” ภาคินกดจมูกหอมแก้มนุ่มสองข้าง
“พี่คิน...เล่นอะไรก็ไม่รู้ ปล่อยนาวนะคะ นาวจะไปแต่งตัว”
“แก้มหอมแล้ว ตรงอื่นล่ะ หอมด้วยมั้ย” ภาคินไม่ฟังคำทัดทานของหญิง
