“ครับท่าน”
ภาคินล้วงแหวนออกจากกระเป๋ากางเกง แล้วสวมให้มะนาว คนที่ถูกจับหมั้นแบบงงๆ มองหน้าคู่หมั้นหมาดๆกับบิดาและมารดาเลี้ยงสลับไปมา
“ดูแลน้องดีๆ รู้ใช่ไหมว่าถ้าทำให้น้องเสียใจจะเกิดอะไรขึ้น”
“ทราบครับท่าน ผมจะดูแลมะนาวด้วยชีวิตของผม จะไม่ทำให้น้องเสียใจเด็ดขาด” ภาคินพูดหนักแน่น เขากุมมือบางไว้ไม่ยอมปล่อย
“น้าขอแสดงความยินดีด้วยนะคะภาคิน มะนาว” กันยาเอ่ยปากแสดงความยินดีอย่างจริงใจ
“เอ่อ...นี่มันอะไรกันคะคุณพ่อ” มะนาวถามบิดาด้วยใบหน้างุนงง ได้หมั้นกับภาคินเธอก็ดีใจอยู่หรอก แต่ความดีใจของเธอถูกกดทับด้วยความไม่เข้าใจ เท่าที่ฟังจากคุณพ่อและน้ากันยาพูดคุยกับภาคิน เหมือนทุกคนจะรู้เรื่องของเธอกับเขาเป็นอย่างดี มีแต่เธอนี่แหละที่ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“ไปถามกันเอาเองเถอะ พ่อกับกันยาจะออกไปธุระข้างนอกแล้ว อ้อ...พรุ่งนี้ไปทำงานที่บริษัทตามเดิมได้แล้วนะคิน”
“ครับท่าน”
มานพเดินออกไปจาก
