“ผัวอุตส่าห์เย็บเสื้อให้ จะไม่มีสินน้ำใจตอบแทนหน่อยเหรอ”
“หนูทำกับข้าวให้ลุงจอมกินตอบแทนก็ได้”
“ลุงไม่อยากกินข้าว” จอมว่าพลางรวบตัวเด็กสาวมานั่งบนตัก เขาหอมแก้มนุ่มสองข้างอย่างมันเขี้ยว
“ไม่อยากกินข้าว แล้วจะกินอะไรล่ะจ๊ะ”
“ลุงอยากกินเมีย”
“กินจนหนูจับไข้ตั้งสี่วันสี่คืนยังไม่พออีกเหรอจ๊ะ”
“ข้าวยังต้องกินทุกวัน เมียก็เหมือนกัน ต้องกินทุกวันทุกคืน”
จอมว่าพลางปลดผ้าคาดอกและผ้าถุงออกจากกายสาว
“มีผัวแล้ว ต่อไปต้องใส่เสื้อแขนยาวแล้วนะ”
“หนูเพิ่งได้รัดผ้าคาดอกวันแรกวันเดียวเอง พอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีก็ต้องเปลี่ยนเป็นเสื้อแขนยาวแล้ว”
“ปิ่นอยากเป็นเมียลุงมาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ”
“แต่ลุงจอมเคยบอกว่าไม่อยากเอาหนูทำเมีย”
“ก็ตอนนั้นปิ่นยังเด็ก ใครเขาเอาเด็กทำเมียกัน” จอมว่าพลางขยำเต้านมใหญ่ล้นมือ
“อื๊อ ! ตอนนี้หนูก็ยังเด็ก” ปิ่นแก้วจับบ่ากว้างจิกกำแน่น เธอเสียวหัวนม
“ไม่เด็กแล้ว นมโต
