ภัทรยิ้มเอ็นดูสาวน้อย ไม่เสียแรงที่เขาอดทนรอวันนี้ ไม่เสียแรงที่อดเปรี้ยวไว้กินหวาน จนถึงวันที่เธอยินยอมพร้อมใจและเรียกร้องเองโดยที่เขาไม่ได้บังคับ แม้รู้ว่าที่เธอตกปากรับคำยินยอม เพราะเธอตกหลุมพรางที่เขาอ่อยและหลอกล่อ แต่ภัทรก็จะไม่ปล่อยโอกาสนี้ไปหรอก และเมื่อเลือกที่จะเอาเธอทำเมีย เขาก็จะดูแลรับผิดชอบเธอตลอดไป
“ฉันจะดูแล จะรับผิดชอบชีวิตเธอเอง เป็นเมียฉันนะนังหนู”
กะเพรายิ้มเขินอาย ก่อนพยักหน้ารับช้า ๆ “ค่ะ”
6 รสหวานล้ำ
ผ้าถุงและเสื้อยืดถูกดึงออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว มันเป็นไปด้วยความยินยอมพร้อมใจ และการให้ความร่วมมืออย่างดีของกะเพรา ภัทรถึงกับสูดลมหายใจลึก เมื่อได้มองเรือนร่างสาวน้อยเต็มตา
“คุณภัทร...หนูอาย”
ไฟในห้องสว่างจ้า เพราะเขายังไม่ได้ลุกปิดไฟ ทำให้กะเพราเห็นตาคมเป็นประกายน่าหวั่นไหว
ภัทรหัวเราะในลำคอ เขาขยับตัวทาบทับลงบนเรือนกายสาว จูบหน้าผากมนแผ่วเบา
“ไหนบอกว่าเต็มใจ
