หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนแล้ว ภาคินก็ออกจากห้องนอนไปนอนที่โซฟาห้องโถง เพื่อคอยระวังภัยให้มะนาว เขาหลับไปแล้ว แต่ด้วยสัญชาตญาณบอดีการ์ด พอมีเสียงดังรบกวนเพียงนิดเขาก็รู้สึกตัวตื่น ชายหนุ่มหรี่ตามองไปทางต้นเสียงก็พบว่ามะนาวเปิดประตูห้องออกมา และกำลังเดินตรงมาที่เขา ริมฝีปากบางเหยียดยิ้ม เขาหลับตาลง แสร้งทำเป็นหลับไม่รู้ตัว
มะนาวสวมชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวบางเบาสั้นแค่คลุมสะโพก หญิงสาวเดินมาหยุดกอดอกมองบอดีการ์ดคนใหม่ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เธอไม่ชอบขี้หน้าภาคิน เพราะเขาเหนือกว่าเธอทุกอย่าง ทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องฝีมือการต่อสู้ คุณพ่อของเธอทั้งชื่นชมทั้งรักมากกว่าเธอด้วยซ้ำ เธออยากจะเอาหมอนอุดหน้าให้เขาตายไปเลย เกลียดคนที่ใครๆก็รุมชื่นชมคนนี้นัก เขาทำให้เธอดูแย่
“จะปล้ำก็ปล้ำ พี่พร้อมแล้ว”
น้ำเสียงถือดีของคนที่นอนเหยียดยาวบนโซฟาทำให้มะนาวโมโห เขารู้ว่าเธอมายืนอยู่ตั้งนานแล้วส
