ตอนพิเศษ ใครบอกเลี้ยงลูกมันง่าย

หลายปีผ่านไป กริ้งงงง! เสียงนาฬิกาปลุกในตอนเช้าเหมือนทุกวันทำให้ฉันงัวเงียตื่นขึ้นมา แค่ขยับร่างกายเพียงนิดเดียวก็รู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งตัวโดยเฉพาะกึ่งกลางกายที่บอบช้ำอย่างหนัก หมับ! “นอนต่อเถอะ” แรงกอดรัดที่ช่วงเอวทำให้ฉันขมวดคิ้วแน่น เพราะเขาคือสาเหตุของร่องรอยแล้วความบอบช้ำ เธอบอบแล้วให้ทำเบาๆ ก็ไม่ฟัง “หนูจะไปดูลูกเดี๋ยวตื่นมาไม่เห็นหนูก็วุ่นวายอีก”ใช่แล้วทุกคนตอนนี้ฉันกับพี่ต้าร์มีพยานรักกันแล้วนะ หลังจากเรียนจบพี่ต้าร์ก็ได้เข้าไปช่วยงานที่บ้านอย่างเต็มตัวโดยธุรกิจของบ้านพี่เขาต้องมีบินไปดูที่สาขาต่างประเทศด้วยหลักๆ คือฮ่องกงกับที่จีนแต่พี่เขางอแงไม่ยอมไป ไม่ใช่แค่เขาพี่โซ่และพี่นักรบก็ไม่ยอมปล่อยโดยให้เหตุผลว่าไม่อยากห่างจากครอบครัวทั้งสามคนเลยโดนคุณปู่เตโชทำโทษอยู่พักใหญ่ก่อนจะให้พี่ติณณ์แบ่งให้ทั้งสามคนผลัดกันไปดูแล ฉันเรียนจบไม่นานก็แต่งงานกับพี่ต้าร์และมีลูกทันใช้พอดี ตอ