เวลาต่อมารถหยุดที่บ้านหลังใหญ่ ที่ที่ฉันเคยอยู่เมื่อหลายเดือนก่อน ไม่คิดว่าได้กลับมาเยือนอีกครั้ง ใจเต้นแล้วสิ นี่ฉันต้องเจอกับอะไรบ้าง ถ้ารู้ว่าจะโดนจับได้ ฉันจะไม่โกหกเขาเลย ตอนนั้นฉันคิดแค่ว่าเราจบกันแล้ว เขาคงไม่มาสนใจฉันอีก ใครจะรู้ว่าจะถูกจับได้
"เชิญครับ" เมื่อฉันไม่ยอมลงจากรถสักทีโจ๊กจึงเอ่ยปาก
มาถึงที่ขนาดนี้แล้วก็เลยต้องลงอย่างจำยอม ฉันเดินตามโจ๊กมาที่ห้องของเฮียขุน โจ๊กกดรหัสเปิดประตูแล้วส่งสายตามาประมาณว่าเข้าไปได้แล้ว ฉันจึงต้องเข้า ขาก้าวเข้ามาในห้องเย็นเยือก ประตูห้องถูกปิดด้วยมือของโจ๊ก โซนเตียงนอนเฮียขุนนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ที่ฉันชอบนั่งชมวิวเป็นประจำ เขานั่งหันหลังให้ฉัน อธิบายง่าย ๆ ก็คือเขานั่งมองวิวด้านนอก
"หมอว่าไงบ้าง" น้ำเสียงที่ฉันคุ้นเคยดังขึ้น เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"แข็งแรงดีค่ะ" ฉันจะตีความว่าเฮียขุนถามหมายถึงลูกนะ
"กี่เดือนแล้ว"
"7 เดือนค่ะ"
"ทำไมโกหก
