บทที่ 52

1285 คำ

พอกวินทร์ขับรถออกมา ที่แรกที่เขาจะไปดูก็คือบขส "ขอโทษนะครับสายที่จะเข้ากรุงเทพฯออกไปหรือยัง" ชายหนุ่มถามพนักงานที่ขายตั๋วรถทัวร์ "ออกไปได้สิบกว่านาทีแล้วค่ะ" "ขอบคุณครับ" พอได้ความชายหนุ่มก็รีบวิ่งกลับมาขึ้นรถ แล้วขับตามออกไปอาจจะยังทัน "แล้วทำไมเราต้องตามด้วย" ขับรถออกมาได้สักพัก เขาก็บ่นพึมพำคนเดียว เพราะว่ายังไง เธอนั่งรถคันนั้นไปก็คงจะถึงกรุงเทพฯเหมือนกัน ชายหนุ่มขับออกมาเรื่อยๆ ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าปล่อยให้เธอนั่งรถทัวร์ไปดีกว่า ขี้เกียจฟังเธอพูดตลอดทาง แต่พอขับรถตามมาจริงๆ สายตาของเขาก็แอบมองหารถทัวร์สายนั้นอยู่ดี ขับมาเรื่อยๆ ก็ไม่เห็นมีรถทัวร์สักคัน ที่จริงเขาขับผ่านรถทัวร์คันนั้นมาแล้ว เพราะจังหวะที่ขับผ่าน รถทัวร์ได้จอดที่พักรถทัวร์ประจำของสายนั้น เพื่อให้ผู้โดยสารได้ทานข้าวและได้เข้าห้องน้ำ [กรุงเทพมหานคร] พอกลับมาถึงชายหนุ่มก็รีบมาที่คอนโด เพราะเขาเหนื่อยล้าในการขับรถ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม