"คุณกวินทร์คุณอย่าไปนะ คุณอย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียว" หญิงสาวร้องตะโกนตามหลังชายหนุ่มไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาเป็นสายเพราะความกลัว
"พาเธอขึ้นไปข้างบนก่อน" เสี่ยวิเชษฐ์รีบสั่งให้ลูกน้องพาเมษาขึ้นไปข้างบน เพราะกลัวว่าความจะแตกสะก่อน ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทั้งสองคงจะเข้าใจผิดกันเพราะสิ่งที่ตัวเองพูด
"ปล่อยฉันนะไอ้เสี่ยบ้า!! ไอ้เสี่ยตัณหากลับ" เมษาพยายามดิ้นรนให้หลุดจากวงแขนของผู้ชายสองคนนั้น แต่เรี่ยวแรงของเธอก็มีไม่พอ
"ทำไมพวกแกไม่ปล่อยให้ฉันตาย พวกแกช่วยฉันมาทำไม" ที่จริงเธอกระโดดลงน้ำเพื่อที่จะฆ่าตัวตาย แต่ไอ้เวชลูกน้องมือขวาของไอ้เสี่ยวิเชษฐ์ตามมาเจอก่อน
"จะปล่อยให้ตายได้ยังไงเสียดายของแย่"
"เมื่อกี้พวกมึงว่าอะไรนะ" ที่จริงกวินทร์ไม่คิดจะกลับไปเลย แค่อยากจะรู้ความจริงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ ก็เลยแกล้งเดินออกไป และทุกคำพูดที่เสียวิเชษฐ์คุยกับเมษาเขาได้ยินหมด
"คุณกวินทร์!" ถึงแม้
