เขากำลังตะลึงในหุ่นของเธอ ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอแบบลำบากเมื่อมองไปดูตรงเนินเนื้อด้านล่างมันช่างน่าหลงใหลยิ่งนัก
"มึงคิดบ้าอะไรอยู่วะไอ้ภาคินทร์" จนต้องได้รีบเรียกสติตัวเองให้กลับมา แล้วก็ค่อยๆ บรรจงเช็ดตัวให้เธอเบามือที่สุด
"หนาวว" หญิงสาวพูดออกมาแผ่วเบาแต่ก็ยังไม่ได้สติ
"เจอเหตุการณ์หนักมาทั้งวันแถมยังไปนอนอยู่แบบนั้นอีก แล้วทำไมไม่ไปขอกุญแจสำรองจากเจ้าของรีสอร์ทเขาล่ะ" ชายหนุ่มพูดกับเธอเบาๆ แต่ก็ไม่ได้หวังว่าจะให้เธอได้ยิน
03 : 00 น.
"ใคร!" พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าเธอถูกใครไม่รู้นอนกอดอยู่บนเตียงนุ่มๆ
"ปล่อยนะ!!" ในห้องมืดมากมีแค่แสงไฟสลัวสาดส่องเข้ามาจากด้านนอกหน้าต่าง
ตุ๊บ!! กำปั้นเล็กทุบลำตัวของผู้ชายคนนั้นแบบไม่ได้เล็งเบ้าก่อน
"โอ้ย! อะไรของเธอ" พอตื่นขึ้นมามือหนาก็ได้รวบมือของอีกฝ่ายเข้าหากัน
"คุณมากอดฉันทำไม! แล้วนี่เสื้อผ้าฉันไปไหน" ที่น่าตกใจไปกว่านั้นก็คือเขาก็ไม่ใส่
