บทที่ 25

1216 คำ

"ก็ฉันเป็นเมียของเขาทำไมจะมากับเขาไม่ได้" "เมีย!?" คนที่ยืนขวางอยู่ต่างก็พูดขึ้นมาพร้อมกันแบบตกใจ "ที่รักคะรอเมียด้วย" ไลยาตะโกนเรียกภาคินทร์ที่กำลังจะเดินเข้าลิฟต์ ชายหนุ่มถึงกับหยุดชะงักแล้วมองซ้ายมองขวา พอคนร่างสูงหยุดหญิงสาวก็รีบวิ่งเข้าไปด้านใน ตอนนี้พนักงานที่มายืนขวางไว้ไม่มีใครกล้าขวางเธอสักคน "ไหนเธอบอกว่าจะรออยู่ข้างนอกไง" เขาพูดพร้อมกับเดินเข้าไปในลิฟต์ แต่ก็ไม่ได้ต่อว่าเรื่องที่เธอพูดกับพนักงานแบบนั้น "คุณจะให้ฉันรออยู่ตรงไหน รถพนักงานของคุณก็เอาไปเก็บแล้ว คุณจะให้ฉันยืนตากแดดรออยู่ทั้งวันเลยหรือไง" หญิงสาวกำลังจะเดินตามเข้าไป แต่เผอิญลิฟต์เปิดนานมันกำลังจะปิดลงชายหนุ่มรีบคว้าตัวของเธอให้เข้าไปด้านในเพราะกลัวว่าลิฟต์จะหนีบเอา จนร่างบางกระเด็นเข้าไปกระทบร่างของอีกฝ่าย ทั้งสองกอดกันกลม และพนักงานที่ยืนอยู่แถวนั้นต่างก็มองเข้าไป "ปล่อยได้แล้ว" คนที่บอกให้ปล่อยก็คือภาคินทร์เ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม