บทที่ 18

1423 คำ

"คุณสมหญิงจะไปไหนคะ" พอแจนเห็นไลยาเดินออกมาแบบหน้าบูดบึ้งแจนก็เลยรีบเดินตามไปถามดู "ลัย.. เอ่อหญิงหิวค่ะ ว่าจะไปหาอะไรทานสักหน่อย" ทีแรกเธอเผลอพูดชื่อของตัวเองออกมาแต่โชคดีที่เปลี่ยนทัน "ที่นี่ก็จะมีแต่อาหารพื้นๆ นะคะ ร้านอาหารส่วนมากจะขายให้คนงานก่อสร้างถ้าคุณอยากจะทานก็ต้องออกไปทานข้างนอก" "ไม่เป็นไรค่ะ ที่ไหนฉันก็ทานได้ คุณแจนทานด้วยกันไหมคะ จะได้ไปพร้อมกันเลย" "ทานได้แน่นะคะ" แจนมองซ้ายมองขวา "แล้วคุณภาคินทร์จะไม่ว่าอะไรเหรอคะ ที่ให้คุณไปทานที่แบบนั้น" เพราะว่าไลยาเป็นถึงภรรยาของเจ้าของโครงการนี้ มันอาจจะดูไม่เหมาะสมที่เธอจะไปนั่งทานข้าวร้านเดียวกับคนงานก่อสร้าง "มันจะเป็นไรไปคะ คนเหมือนกันทานที่ไหนก็ได้ มัวแต่พูดอยู่นี้แหละฉันหิวมากแล้วไปกันเถอะค่ะ" ว่าแล้วไลยาก็จูงแขนของแจนให้เดินตามมา พอเดินมาถึงร้านค้าเล็กๆ ที่หน้าไซต์งาน ทั้งสองก็เข้าไปนั่งโต๊ะตัวที่ว่างอยู่ "ป้าคะมีอะไรกิน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม