บทที่ 19 //18+

1297 คำ

"อุ๊ยรุ่นพี่" สโนไวท์ตกใจเพราะอยู่ดีๆ ก็ถูกเทวินคว้าแขนให้ลุกขึ้น จนเผลอเรียกเขาว่ารุ่นพี่ อาเธอร์ที่นั่งมองอยู่ก็แอบเก็บรายละเอียด "ตามมา" สโนไวท์รีบเดินตาม เพราะดูท่าทางเขาแปลกๆ "มีอะไรเกิดขึ้นคะ" "ออกไปจากที่นี่ก่อน" "คุณเทวินคะ" ลักขณารีบตามออกมา "ทำไมรีบกลับล่ะคะ" "วันหลังมีงานค่อยโทรตามผม" เทวินเปิดประตูฝั่งคนขับ แต่เขาจับตัวสโนไวท์ให้ขึ้นไปทำหน้าที่ขับ แล้วตัวเขาเองก็เดินอ้อมมานั่งอีกฝั่ง "ขับรถเป็นใช่ไหม" "พี่เป็นอะไร" สโนไวท์ถามในขณะที่ถอยรถออกมาแทนคำตอบว่าขับรถเป็นไหม "คนพวกนี้คงกำลังคิดไม่ซื่อ" "ยังไงเหรอ" คนที่ถามเริ่มมีเหงื่อออกมา "เธอก็ถูกวางยาเหรอ" ทีแรกคิดว่าพวกมันจะไม่กล้าทำกับผู้หญิง "วางยาอะไร" สโนไวท์ตกใจรีบจอดรถข้างทาง "ไม่รู้เหมือนกัน คงเป็นยาที่ทำให้เมาเร็ว" เขาไม่รู้หรอกว่ายาพวกนี้มีไหม แต่ดื่มเข้าไปแค่แก้วเดียวเหมือนกับดื่มเข้าไปทั้งขวด เห็นว่าอาการ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม