บทที่ 43

1238 คำ

แกร็ก.. "หนูทำอะไรอยู่ลูก ทำไมเปิดช้าจัง" "เข้าห้องน้ำอยู่ค่ะ สโนว์คิดว่าคุณพ่อจะเป็นคนมารับ" "พ่อมีงาน แม่ไม่อยากกวนพ่อก็เลยมาเอง" "แม่คะ ตอนเย็นสโนว์จะกลับเองได้ไหมคะ" เธอไม่ได้ถามว่าแม่จะให้เดินทางเมื่อไร แต่วันนี้ขออยู่กับเขาให้นานหน่อย "ธุระของหนูยังไม่เสร็จหรือลูก" "ยังค่ะ" เราคงไม่บาปใช่ไหมที่ต้องโกหกแม่แบบนี้ ..เพราะธุระของเธอทำเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้ว "ไม่เป็นไรเดี๋ยวแม่อยู่เป็นเพื่อน ทำธุระเสร็จแล้วก็จะได้กลับพร้อมกัน" "แม่คะ" สโนไวท์เห็นว่าแม่กำลังจะเดินออกไปทางนอกระเบียง เธอก็เลยเรียกไว้ก่อน "ก็ได้..ถ้างั้นตอนเย็นแม่จะมารับ" คนเป็นแม่ไม่รู้หรอกว่าตัวเองห่วงลูกมากเกินไป จนเขาไม่มีความเป็นส่วนตัว เพราะตอนที่มโนราห์อายุเท่านี้ เธอเรียกร้องความรักจากแม่ แต่มันก็เป็นแค่ความฝันลมๆ แล้งๆ พอเธอมีลูกสาว ก็เลยคิดว่าลูกต้องการความรักจากแม่ให้มากเหมือนตอนที่เธอโหยหา แต่ที่จริงลู

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม