"รังเกียจพี่เหรอ" เขาคงทิ้งเรื่องนี้ให้คาใจต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ถ้าฝ่ายหญิงหมดใจ ถึงแม้จะรักมากแค่ไหนเขาก็คงจะไม่รั้งไว้
"ทำไมพี่ถามแบบนั้น"
"มันอาจจะด้วยระยะทางและเวลา ถ้าทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมพี่ก็พร้อมยอมรับ" มือหนาที่โอบกอดร่างเธออยู่ค่อยๆ คลายมันออกแล้วปล่อยให้เธอเป็นอิสระ
"พี่ไล่เกตุแก้วออกเหรอ"
"เปล่าหรอกพี่ไม่ได้ไล่ เพียงแค่ย้ายไปทำงานที่ชั้นอื่น" เกตุแก้วไม่ได้ทำผิดอะไร ถ้าจะหาคนผิด..เขาเองที่ไปรับร่างไม่ให้เกตุแก้วล้ม แต่ในเมื่อมันทำให้คนรักของเขาไม่สบายใจ เทวินก็เลยย้ายคนที่เป็นปัญหาไปทำงานที่อื่น
"ค่ะ"
"แต่ถ้ามันยังทำให้เราไม่สบายใจอยู่อีก พี่ก็จะไล่ออก"
"ไม่ต้องหรอกค่ะ หวังว่าฉันคงไม่เห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นอีก"
คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อเธอเดินไปนั่งลงโซฟาสำหรับรับแขก เพราะเธอยังไม่ตอบสิ่งที่เขาถามเลย
พอนั่งลงดวงตางามนั้นก็ได้มองมาหาคนที่ เอาแต่จ้องหน้าเธอ
"พี่ไม่ทำงาน
