"พี่วินถ้าพี่ยังไม่ลุกฉันจะโกรธจริงๆ แล้วนะ!" สโนไวท์ใช้แรงกระชากตัวให้เทวินที่นอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมา
นอกจากจะทำให้เขาลุกไม่ได้แล้ว มันยังทำให้เธอล้มลงไปทับร่างของเขาที่นอนอยู่บนเตียง
"อุ๊ย" ข้าวหอมตกใจรีบหันหลังให้ทั้งสองคน เพราะไม่คิดว่าจะมาเจอฉากแบบนี้
"ปล่อยนะพี่วิน" สโนไวท์พยายามดันตัวลุกขึ้นแต่ถูกอีกฝ่ายกอดรัดร่างไว้แน่น
"ไม่ปล่อย" ใบหน้าหล่อคมแฝงไปด้วยรอยยิ้ม
"พี่ไม่เห็นเหรอว่าเพื่อนฉันก็อยู่ในนี้"
"ไม่เป็นไรถือว่าเราไม่ได้อยู่ในนี้แล้วกัน" ถ้ามีห้องน้ำให้เข้าข้าวหอมคงใช้บริการห้องน้ำแล้วไปแล้ว จะออกไปข้างนอกก็ไม่ได้ เพราะถ้าเปิดประตูมีหวังเกตุแก้วบุกเข้ามาแน่
"โอ๊ย" เทวินยื่นจมูกเข้าไปใกล้แต่ถูกเธองับจมูกเข้าให้
"อุ๊ยย" ได้ยินเสียงร้องโอ๊ยใครจะไม่หันไปมองล่ะ ข้าวหอมแทบอยากแทรกแผ่นดินหนีเลยตอนนี้
เพี๊ยะ!
"ตีพี่ทำไม" กัดไม่พอเธอยังฟาดเข้าที่ต้นแขน
"ปล่อยฉันนะ"
มือ
