"ไม่ต้องไป" เสียงนี้ดังขึ้นในขณะที่สโนไวท์กำลังจะเปิดประตูออกจากห้องนี้
"แต่เรามีคุยงานกันนะคะ" ลักขณามีสีหน้าไม่พอใจมาก แต่ก็ได้แค่กล้ำกลืนไว้
"คุณจะคุยงานอะไรก็คุยมา"
"ก็เรื่องนักศึกษาฝึกงานนั่นแหละค่ะ"
สโนไวท์ได้ยินว่าทั้งสองจะคุยกันเรื่องนักศึกษาฝึกงาน เธอก็เลยยังไม่ออกไป
"ว่ามาครับ"
"ท่านประธานคะ เด็กฝึกงานเป็นความรับผิดชอบของณาไม่ใช่เหรอคะ" ที่จริงลักขณาไม่ได้เข้ามาเพื่อจะพูดเรื่องนี้ แต่พอเห็นเขาปกป้องผู้หญิงอีกคนก็เลยอดที่จะดึงเรื่องนี้มาพูดไม่ได้
"คุณกำลังจะบอกว่า?"
"ใช่ค่ะ น้องคนนี้ก็เป็นเด็กฝึกงานที่ทางมหาวิทยาลัยส่งมา ก็ต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของณาสิคะ"
"เธอไม่ใช่นักศึกษาฝึกงานครับ"
"จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะคะ หนึ่งในรายชื่อที่ส่งมาก็มีชื่อของสโนไวท์ด้วย.. อย่าบอกนะคะว่าจะใช้เส้นสายช่วยการฝึกงาน ณาจะได้รายงานตามที่เห็น"
จบคำพูดของลักขณา สโนไวท์ก็ออกจากห้องนั้นโดยไม่รอ
