หญิงสาวมองไปรอบๆ บริเวณแถวนั้น เผื่อมีใครเดินผ่านมาจะได้ขอความช่วยเหลือ เพราะแค่แรงของเธอคงพาเขาลงจากรถไม่ได้
แต่ดึกขนาดนี้ใครจะเป็นบ้ามาเดินเพ่นพ่านล่ะนอกจากเธอ
"เดินไหวไหมเดี๋ยวฉันพาคุณไปเอง" หญิงสาวพาเขาออกจากรถได้ ก็ยกแขนของเขาให้โอบไหล่เธอ "คุณไปพักห้องรับรองแขกข้างๆ ห้องฉันก่อนนะ ฉันคงพาคุณขึ้นไปข้างบนไม่ได้"
ข้าวหอมประคองเขาเดินมาจนถึงห้องรับรองแขก โชคดีที่ห้องไม่ได้ล็อก
"โอ๊ย" จังหวะที่เธอทิ้งตัวเขาลงไปบนเตียง มือที่โอบไหล่อยู่ไม่ยอมปล่อย จนร่างข้าวหอมล้มลงไปด้วย "คุณ!" หญิงสาวพยายามแกะมือที่เขาเปลี่ยนมาเป็นกอดรัดเอวเธอให้ออก
แต่นอกจากจะไม่ปล่อยแล้ว เทวายังเอาขาพาดช่วงลำตัวของเธอไว้แน่น
"ฉันอึดอัด" ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น จนข้าวหอมหยุดดิ้นก่อนถ้าไม่งั้นคงหายใจไม่ออก
กอดอยู่แบบนั้นครู่หนึ่งมือของเขาก็เริ่มขยับต่ำลงไป..
"ตกลงเมาไม่ได้สติจริง หรือแค่แกล้ง..เอามือออกไปนะ"
