"ใหญ่มากเลยนะเนี่ย ถ้าเสร็จเอาไปติดเป็นพนังห้องได้เลย ว่าแต่เมื่อไหร่จะเสร็จล่ะ คุณไฟจะพาคุณเรียวไปไหนคะ" ตังเมวางตัวต่อจิ๊กซอว์ที่เป็นชิ้นส่วนด้านขอบตัวสุดท้ายลงไป ทำให้รู้ขนาดที่แท้จริงของภาพจิ๊กซอว์นี้ที่มีความยาวประมาณสามเมตรเห็นจะได้ สายตาพลันเห็นไฟจับจูงมือเรียวเดินไปยังประตูทางออก
"ไปดาดฟ้า" ไฟตอบตังเม
"พี่ไปด้วยค่ะ อยากยืดเส้นยืดสายพอดีเลย" ตังเมรู้สึกเมื่อยล้าจากการต่อจิ๊กซอว์ ออกไปรับบรรยากาศยามเย็นบนดาดฟ้าจะได้เป็นการผ่อนคลายไปในตัว
"แมงๆ คุยกังฮับ เยดี้ไม่เกี่ยว" เรียวบอกว่าผู้ชายจะคุยกัน ผู้หญิงไม่เกี่ยว
"แมนๆ เขาจะคุยกัน เข้าใจนะเลดี้เมจัง" ไฟยื่นมือไปบีบแก้มนุ่มข้างหนึ่งของตังเมเบาๆ
"ทีแบบนี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะคะ งอนแล้ว" ตังเมว่าด้วยความหมั่นไส้ บทจะดีกันขึ้นมาเธอก็กลายเป็นส่วนเกินไปเสียอย่างนั้น ใบหน้าสวยงอง้ำแกล้งทำเป็นงอนจอมแสบทั้งสองคน
"คุยเฉดมาง้อจุ๊บๆ น
