"หลบหน่อย" เพลงเดินเข้าไปนั่งแทรกระหว่างคริสต์กับหญิงสาวแปลกหน้า มินนี่ชักสีหน้าไม่พอใจ แต่ก็เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น จำใจย้ายก้นของตนเองออกห่าง
"พี่มาวิน ญาณินหิวแล้ว" คราวนี้ญาณินเข้าไปนั่งแทรกกลางระหว่างพี่ชายกับผู้หญิงที่แทบจะสิงร่างพี่ชายของเธอ
"ญาณินเป็นน้องสาวหรือลูกพี่ลูกน้องกับมาวินเหรอ" อาโปพยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติ ปกปิดความขุ่นเคืองใจเอาไว้
"แล้วพี่จะอยากรู้ไปทำไมคะ ญาณินจำเป็นต้องบอกพี่ด้วยเหรอ" อาโปหน้าม้าน ถึงแม้น้ำเสียงของญาณินจะเรียบนิ่งแต่ก็จิกกัดให้รู้สึกเจ็บใจยามได้ฟัง
"ผมขอตัวก่อน ตังเม แคลร์ เคท ไปนั่งโต๊ะนู้นกันดีกว่า ญาณินอยากกินอะไร" มาวินชี้ไปที่โต๊ะอาหารของรีสอร์ทริมกระจก สามารถมองเห็นบรรยากาศด้านนอกที่มีไอหมอกยามเช้าปกคลุมดูสวยงามยิ่งนัก โอบไหล่น้องสาวพาไปยังส่วนจัดวางอาหารที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมไว้สำหรับแขกผู้เข้าพักในแบบบุฟเฟ่ต์
"อะ...อ้าวมาวิน มาวินยังไม่ไ
