ขณะที่ประกอบกำลังตัดแต่งกิ่งต้นไม้ที่ยาวยื่นออกมาให้เป็นรูปทรงสวยงามที่สวนหย่อมหน้าบ้าน เขาใส่ใจต้นไม้ทุกต้น ดูแลสวนของผู้มีพระคุณอย่างเต็มกำลังและดีที่สุด เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณ เพราะนี่เป็นสิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ เด็กหนุ่มวัยสิบสามที่มีสถานะเป็นลูกชายคนเล็กของเจ้าของบ้านก็เดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้า เขาละมือจากงานที่ทำทันที
"คุณไฟมีอะไรหรือเปล่าครับ" ประกอบถามด้วยความนอบน้อม แม้จะเป็นเด็กแต่ก็เป็นเจ้านายของเขาคนหนึ่ง เขาให้ความเคารพไม่ต่างจากเจ้านายคนอื่นๆ
"ไฟมีเรื่องจะสารภาพครับลุงประกอบ"
"สารภาพ? คุณไฟมีเรื่องจะสารภาพกับผม? เรื่องอะไรเหรอครับ" ใบหน้าของประกอบฉายแววฉงน รู้สึกประหลาดใจ
"ไฟรักเมจังครับ"
"คุณไฟว่าอะไรนะครับ" ประกอบคิดว่าตนเองได้ยินผิดเพี้ยน ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ชัด
"ไฟรักเมจังครับ" คราวนี้ไฟพูดเสียงดังให้อีกฝ่ายได้ยินเต็มสองหู
"คุณไฟรักตังเม!!" ประกอบมีสีหน้
