ไคล์ใจเต้นรัว ขมวดคิ้วมุ่น เลือดสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง เขารู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวเหมือนถูกไฟช็อต เขากระพริบตาหลายครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าสายตาของเขายังใช้การได้ดีอยู่...นั่นเป็นเธอจริงๆ ใช่ไหม...ไม่ใช่ความฝัน เขาไม่ได้นอนหลับอยู่แน่นอน และอาการไม่สบายนิดๆ ไม่ได้ทำให้ตาเขาเบลอจนฟั่นเฟือนเห็นเรเชลเป็นเธอ...เมย์!
“เราไม่รู้จักกัน...ใช่ เราไม่รู้จักกัน”
เมริสาจ้องมองไคล์ด้วยสายตาเศร้า นี่แหละเหตุผล เธอจึงไม่อยากเข้ามาในโบสถ์ ไม่อยากแสดงอาการอันใดทั้งสิ้นที่จะทำให้งานที่แสนหวานนี้ข่มปร่า
เธอละสายตาจากเขา แล้วเอาดวงตาแดงก่ำของเธอหันกลับไปยังประตู เป็นวินาทีเดียวกับที่ประตูบานใหญ่เปิดออก เจ้าสาวปรากฏตัวขึ้นพร้อมคุณพ่อของเธอ
สวยและสง่างามตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ราเชลในใบหน้าอิ่มสุข ดวงตาพราวระยิบ ขณะจ้องมองไปยังเจ้าบ่าวที่ยืนรออยู่ตรงหน้าแท่นพิธี หากเมื่อเจ้าหล่อนเดินผ่านหน้าเมริสา เธอหันมามองแล้วขยิบ
