ใกล้เที่ยงวันเดียวกันนั้น..
"ผมยังไม่มีคำสั่งเลยว่าให้เปิดรับผู้จัดการคนใหม่"
"คุณเลขาติดต่อลงมาค่ะ ว่าให้เปิดรับผู้จัดการคนใหม่" พอรรินธรแจ้งลงมาที่ฝ่ายบุคคล ก็เริ่มมีคนมาสมัครในตำแหน่งนี้หลายคน ผู้จัดการฝ่ายบุคคลก็เลยจะให้ท่านประธานสัมภาษณ์งานด้วยตัวเอง เพราะตำแหน่งนี้มีแต่ท่านประธานเท่านั้นที่ตัดสินใจได้
"เรื่องตำแหน่งผู้จัดการผมยังไม่รีบ"
"แต่ยังไม่มีใครดูงานนี้เลยนี่คะ"
"ก็ผมนี่ไง" ที่เขาอยากให้เธอรับตำแหน่งนี้ เพราะจะได้อยู่ใกล้กับเธอ ถ้าโปรเจคของกำจรจบไป เธอก็จะออกจากงาน ..นั่นแสดงว่า ทั้งสองต้องห่างกันอีกครั้ง ซึ่งเขาไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นเลย สิ่งเดียวที่จะเหนี่ยวรั้งเธอไว้ได้ก็คืองาน..
"งานอย่างนั้นเหรอ.." ชายหนุ่มก็เลยคิดอะไรขึ้นมาได้ นาทีนี้เขาทำได้ทุกอย่างเพื่อที่จะรั้งเธอไว้ใกล้ตัว
เย็นวันเดียวกัน..
ขณะที่รรินธรลงมาข้างล่างเพื่อที่จะกลับบ้าน ก็เจอกับผู้จัดการฝ่ายบุค
