"น้องพี่" มือเรียวของพี่สาวยื่นไปโอบร่างน้องเข้ามากอดไว้เมื่อเห็นผลตรวจนั้น "ไม่เป็นไรนะ หนักหนากว่านี้เรายังผ่านกันมาได้เลย" สมัยก่อนตอนที่เสียพ่อแม่ไปพวกเธอหันพึ่งใครไม่ได้เลย พี่สาวยอมอดเพื่อให้น้องได้อิ่ม รรินธรต้องได้ทำงานหาเงิน และเรียนไปด้วย เพราะเธอต้องเรียนจบเท่านั้นถึงจะดูแลน้องได้ บางวันแทบไม่ได้นอน
"รันขอโทษ"
"จะขอโทษพี่ทำไม พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษรัน..ไม่ร้องนะ" ที่รรินธรบอกว่าขอโทษน้องเพราะตัวเองไม่ระวังทำให้เกิดอุบัติเหตุ ถ้าไม่งั้นน้องก็คงไม่ต้องทำแบบนี้
"รันขออะไรพี่รินสักอย่างได้ไหมคะ"
"ขออะไร"
"พี่อย่าบอกเรื่องนี้กับเขาได้ไหม" คนที่เธอหมายถึงก็คือคฑา
"ทำไม"
"พี่ก็รู้ดีว่าทำไม ฉันไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะเป็นแม่ของลูกเขา"
"พี่จะพยายามแข็งแรงเร็วๆ จะได้กลับไปทำงานแทนเรานะ"
รรรรรรพยักหน้าตอบพี่สาวไป เพราะเธอคงไม่อยู่ทำงานที่นั่นจนท้องโตให้เขาสังเกตเห็นได้แน่ แต่ถ้าจะอ
