หญิงสาวหัวเราะเสียงใส แล้วก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อพ่อตัวแสบยกร่างของหล่อนให้ขึ้นไปนั่งคร่อมบนกลางลำตัวอย่างรวดเร็ว
“จริงค่ะ แต่ว่าจะทำอะไรคะ”
“อยากเป็นม้าหนุ่ม... โยกให้ทีนะสวยจ๋า...”
แล้วลัลนาก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีก นอกจากขับเคลื่อนแรงรักเข้าใส่กายหนุ่มที่คึกคะนองใหญ่โตของสามีด้วยความเต็มอกเต็มใจ โยกขยับส่ายสะบัดจนพ่อเจ้าประคุณแตกระส่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงของเฟเบียนดังกึกก้องห้องอย่างต่อเนื่อง เสียงแห่งความสุขที่หล่อนเชื่อว่ามันจะดัง มันจะแว่วหวานอย่างนี้ไปชั่วนิจนิรันดร์
“เจ้านายครับ เจ้านาย...!”
การเคลื่อนไหวหยุดลงกะทันหัน เฟเบียนที่กำลังขยับโยกใส่ร่างของลัลนาอยู่ชะงักทุกการกระทำ เมื่อตวัดสายตาจ้องมองไปที่บานประตูห้องนอน เสียงของเฟรดเดอริกดังอยู่ด้านนอกและมันก็เป็นเพียงแค่ความตื่นตระหนกที่เขาอดสังหรณ์ใจแปลกๆ ไม่ได้
“ฉันไม่ชอบให้ใครมารบกวนเวลาส่วนตัว จำไม่ได้หรือเฟรดเดอริก
