เฟเบียนกวาดตามองนายตำรวจเกือบสิบนายที่ยืนรออยู่ที่หน้าตึกของตัวเองด้วยสายตาเยือกเย็น เขาจ้องมองไปยังชายคนหนึ่งที่มองจากบั้งติดบ่าแล้วรู้ว่าต้องเป็นผู้บังคับบัญชาของตำรวจคนอื่นๆ อย่างแน่นอนอย่างต้องการคำตอบ
“ผมต้องการคำอธิบาย...”
“ต้องขอโทษด้วยนะครับคุณเฟเบียน บราวน์ พวกเรามีความจำเป็นต้องทำแบบนี้...”
“บุกรุกอาณาจักของผม...” เฟเบียนต่อให้ด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น เขาพยายามที่จะไม่อาละวาดใส่คนอื่น พยายามจะฟังเหตุผลจากผู้มาเยือน และก็พยายามนับหนึ่งถึงสิบอยู่ภายในใจอย่างสุดความสามารถ
“เอาล่ะ... ผมอยากทราบเหตุผล”
กระดาษสีขาวตาครุฑถูกยื่นให้ตรงหน้า และไม่ต้องหยิบมาอ่านให้เสียเวลาเฟเบียนก็รู้ทันทีว่ามันคือหมายค้นนั่นเอง แต่ว่าทำไมอยู่ๆ ตำรวจถึงมาค้นคฤหาสน์ของเขากันล่ะ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เฟเบียนถามตัวเองแต่คนที่จะตอบคำถามของเขาได้คือคู่สนทนาตรงหน้าต่างหากล่ะ
“มีพลเมืองดีแจ้งว่าคุณเฟเบียนซุกซ่
