NUMNIM TALK
“ว่าไง เหมือนเดิมแบบตอนไหน ทำไมเงียบล่ะ” ไอ้พี่ถามซ้ำ เมื่อฉันนั้นเงียบ
“…” ใครจะตอบได้ล่ะ ถ้าบอกเหมือนเดิม ก่อนห่างกัน มันก็จะเป็นการให้อภัยเร็วไปไหม ที่ผ่านมาเนี่ยเหมือนเราไม่ได้ห่างกันด้วยซ้ำ อย่างมากก็แค่นอนแยกกัน ก็รู้อยู่ว่าผิดที่กัดลิ้นเขาจนเลือดไหล แต่ใครบอกให้มาจูบอะ จิกกระชากหนังหัวให้ปล่อยก็ไม่ยอมบ่อย เพราะแบบนี้ไงถึงได้กัดลิ้น
พอกัดแล้วก็ดันมารู้สึกผิดซะงั้น
“ตอบไม่ได้ก็ไม่ต้องตอบ ขนมอยู่ในตู้เย็นไปเอามากินดิ” ฉันเกลียดท่าทางที่เหมือนจะดี แต่ไม่ดีของไอ้พี่ที่สุด ทำเหมือนโกรธ แต่ยังพูดดี ทำเหมือนพูดดี แต่ที่จริงโกรธอยู่
“กลับห้องนะ” ฉันอึดอัดจึงเดินไปหยิบขนมที่อยู่ในตู้เย็นมาวางและบอกออกไป
“ตามใจ” ตอนแรกเหมือนไอ้พี่จะชะงัก แต่สุดท้ายก็บอกว่าตามใจ และก้มหน้ากดเกมในมือถือต่อ
ฉันมองหน้าเขาสักพัก ก็เลยเตรียมหมุนตัวจะเดินมาที่ประตูเชื่อมระหว่างห้อง
“เอาขนมไปเก็บด
