-ห้างสรรพสินค้า×××-
เวลา 15.55 น.
“ไหนว่าจะไปตลาด มาห้างทำไม” นุ่มนิ่มมันถามขณะที่ผมเลี้ยวรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้า
“มีแฟนคนแรกจะไปตลาดได้ไง” ผมยักคิ้วใส่คนตรงหน้าที่มันขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้าใส่คำตอบของผมทันที
“อย่ามาส่ายหน้า ลงครับเมีย เดี๋ยวผัวจะพาไปเดทแบบแฟนกัน” ผมเปิดประตูลงจากรถ นุ่มนิ่มมันก็มองหน้าผมแล้วเปิดลงตามมา
“เลิกเรียกได้แล้วอายคน”
“อายทำเหี้ยอะไรไม่ได้ขอใครแดก ปะ กินข้าว เสร็จแล้วไปดูหนังกัน อยากดูหนังกับมึงอีก”
“เข้าไปหลับอะนะ”
“รอบนี้จะไม่หลับ”
“เป็นห่วงแมว ดูที่ห้องได้ไหมอะ”
“เฮ้อ…” ผมถอนลมหายใจแล้วเดินมากดลิฟต์
“ก็นิ่มเป็นห่วงแมว” นุ่มนิ่มมันเดินมายืนข้างผม
“กูแพ้แมว” ผมหมายถึงแพ้แมวอีกอย่างนะครับ คือแมวแม่งชนะกู แมวสำคัญกว่าผัวแบบกู
กูน้อยใจ
“ก็ดูห้องพี่ไง โอเคไหมจ๊ะพี่จ๋า”
“อ้วนเอ้ย” ผมถึงกับกลั้นยิ้มไม่อยู่เมื่อจู่ ๆ มันจับมือผมแล้
