เช้าวันต่อมา…
เวลา 08. 17 น.
NUMNIM TALK
ครืด ครืด…
“กำลังจะออกแล้ว ให้อาหารบัวลอยไข่หวานอยู่” ฉันกดรับสายและบอกกับปลายสาย
(แล้วบอกแปดโมงจะถึงบ้านกู นี่กูแต่งตัวรอมึงมาทำแผลเนี่ย)
“ก็อาบน้ำเพลินไปหน่อย ขอโทษทีพี่ เนี่ย ๆ ปิดห้องแล้ว กำลังจะลงลิฟต์”
(ไม่ต้องรีบ ขับรถดี ๆ)
“งั้นแค่นี้นะ”
(ถือสายค้างไว้ กูเป็นห่วง มึงยิ่งเฟอะฟะ)
“ชิ งั้นก็อยู่ในกระเป๋าไปเถอะ”
ฉันบอกและเอาโทรศัพท์มือถือใส่ไว้ในกระเป๋า
วันนี้ไอ้พี่ชวนฉันไปทำบุญ คนบ้าอะไรถือสายค้างมองฉันหลับจนถึงเช้า พอฉันตื่นมาก็เห็นไอ้พี่มันนั่งกดเกมอยู่ ไม่หลับไม่นอนหรือไงไม่รู้
เห็นว่าฉันตื่นก็เอ่ยปากชวนฉันไปทำบุญ ตอนแรกก็กะว่าจะปฏิเสธ แต่คิดไปคิดมาไปทำบุญถวายสังฆทานปล่อยนกปล่อยปลาบ้างก็คงจะดี
วันแรกของปีที่เริ่มนับหนึ่งใหม่ ฉันควรเปิดรับอะไรใหม่ ๆ เข้ามาบ้าง การทำบุญเสริมสิริมงคลคือเรื่องที่ควรทำ ฉันคิดแบบนั้นนะ
ฉันก็เลยกำลัง
