บทที่ 79 ตอนพิเศษ | ไออุ่นของตะวัน

2 ปีผ่านไป… ภายในบ้านหลังใหญ่ “ป๋อกินหนม“ พาฝันถือถุงขนมเดินลงไปนั่งข้าง ๆ พ่อตะวัน ”ถุงสุดท้ายแล้วใช่ไหมขนมเนี่ย“ ตะวันเอ่ยถามลูกสาวที่เขารักยิ่งกว่าสิ่งใด พาฝันกินนมเก่ง กินขนมเก่ง กินข้าวเก่งกินเก่งเหมือนตอนที่น้ำอิงท้องไม่มีผิดเพี้ยน “ป๋อซื้อให้อีกค่ะ“ ลูกสาวเงยหน้าไปบอกผู้เป็นพ่อขนมโปรดที่ตะวันสั่งมาจากต่างประเทศให้ลูกสาว ”ครับ เดี๋ยวพ่อสั่งให้ลูกรอได้ไหม” ”ยอได้ค่ะ“ ”รออะไรกัน“ ”ยุงไผ่ ยุงธัน“ พาฝันเอ่ยเรียกสองลุงเสียงดังทั้งสองจะแวะมาเล่นกับหลานทุกวันโดยเฉพาะลุงไผ่ว่างเมื่อไหร่เขาก็จะมาหมกตัวอยู่ที่นี่ราวกับเป็นบ้านหลังที่ 2 ”เด็กกินอะไรอยู่“ ไผ่เอ่ยถามหลาน ”หนมค่ะ“ ”ลุงกำลังหิวอยู่พอดีเลย ไหนขอชิมหน่อยอร่อยไหม“ ไผ่เดินลงไปนั่งข้าง ๆ หลานก่อนจะล้วงมือลงไปในถุงขนมและหยิบมันเข้าปากไปหนึ่งชิ้น ”ไอ้ตะวันมึงซื้อขนมอะไรให้ลูกกินวะ อร่อยเชียว“ ทันทีที่ลิ้นได้รับรสความอร่