แกร๊ก…
หลังจากตรวจทุกอย่างเสร็จตะวันเข็นคนรักออกจากห้องตรวจ
พรึบ!
ทุกคนที่นั่งรอกันอยู่ยืนขึ้นเต็มความสูงทุกคู่สายตาจ้องมองไปทางตะวันและน้ำอิงอย่างต้องการคำตอบ
“เอ้า ไอ้สัสยิ้มหาสวรรค์วิมานอะไรของมึงบอกกูมาหลานกูผู้หญิงหรือผู้ชาย” ไผ่เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นตะวันเอาแต่ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว ทุกคนเงียบกริบที่เงียบเพราะทั้งพลและธันวาตื่นเต้นจนหาเสียงตัวเองไม่เจอ
“บอกมันดีไหมที่รักหรือเราจะไม่บอกดี” ตะวันก้มลงไปถามน้องที่นั่งอยู่บนรถเข็น
“หรือเราจะปิดไว้เป็นความลับรู้กันแค่สองคนดีคะ” น้ำอิงไม่วายรับมุกต่อจากตะวันจนดาวอยากจะหยุมหัวเพื่อนเหลือเกิน
“แม่งสมกับเป็นผัวเมียกันจริงๆ” ธันวาเอ่ยขึ้นสองคนดูกวนพอกันทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าพวกเขาลุ้นกันใจจะขาดตาย
“น้ำอิงอย่ามาลีลาบอกมาเดี๋ยวนี้หลานฉันผู้หญิงหรือผู้ชาย” ดาวเอ่ยถามเพื่อนเธอจ้องมองเพื่อนอย่างต้องการคำตอบ
“ขยับมานี่” น้ำอิงกวักมือเร
