2 สัปดาห์ผ่านไป
หลังจากวัดตัวตัดชุดกันวันนั้นผ่านมา 2 สัปดาห์แล้วน้ำอิงก็ยังทำกายภาพอยู่เหมือนเดิมทุกวัน ตะวันเองก็ยังมีความหวังทุกวันหวังให้คนรักกลับมาเดินได้ถึงจะมีเรื่องงานแต่งเข้ามาวุ่นวายบ้างแต่หน้าที่ของคนรักที่ดีเขายังคงทำมันได้ดีในทุก ๆ วัน
“เหนื่อยหรือยัง” ตะวันเอ่ยถามคนรักในขณะที่เขาพาเธอมาว่ายน้ำตามคำแนะนำของคุณหมอ
“ไม่เหนื่อยค่ะ” จะไปเหนื่อยอะไรเขาก็อุ้มและพยุงเธออยู่ตลอดขาของเธอไม่ได้ติดพื้นเลยด้วยซ้ำ
ฟอด!!
“ลูกเหนื่อยแล้วมั่ง” ตะวันหอมไปที่แก้มน้องเขาเหมือนคนติดสกินชิพกอดหอมน้ำอิงได้ตลอด
“วันนี้พอก่อนค่อยมาเล่นใหม่พรุ่งนี้เดี๋ยวจะไม่สบาย” ตะวันอุ้มน้องขึ้นจากน้ำ เขาใช้ผ้าขนหนูสีขาวเช็ดตัวให้น้องก่อนจะพาเดินเข้าบ้านไป ชีวิตประจำวันของตะวันก็ไม่มีอะไรมากสิ่งเดียวที่เขาทำก็คือดูแลน้ำอิง ส่วนว่าที่คุณแม่ก็กินอยู่สุขสบาย ลูกน้อยในท้องก็โตวันโตคืน กระทั่งวันสำคัญของทั้งสอ
