บทที่ 48 วงจรปิดของคนที่หายไป

1685 คำ

”เออ..คือ..“ พี่ซูซี่ได้แต่อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะปฏิเสธตะวันก็ไม่กล้าจะเปลี่ยนชุดให้น้ำอิงก็ไม่ได้เพราะทางทีมงานเบื้องหลังได้จัดการทำโปรโมทไปแล้วเหลือแค่ภาพนางแบบเท่านั้นเอง ”ไม่เป็นไรค่ะ น้ำอิงใส่ชุดนี้ถ่ายได้พี่ไปนั่งรอก่อนนะคะรีบถ่ายจะได้เสร็จเร็วๆ“ น้ำอิงเห็นพี่ซูซี่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเธอเลยรีบเอ่ยบอกและหันไปบอกตะวันเสียงหวาน แขนเรียวคล้องไปที่แขนแกร่งพาเดินกลับไปนั่งที่เดิม ”ที่รัก ชุดนี่มันโป๊มากจะถ่ายได้ยังไง“ เขาดึงกระโปรงยีนส์ที่น้องใส่อยู่ลงเพราะมันสั้นมาจริงๆจนเกือบเห็นแก้มก้นขาว ๆ แต่พอดึงกระโปรงลงก็ยิ่งโชว์หน้าท้องขึ้นไปอีก ”ไอ้เหี้ย!! ชุดเหี้ยอะไรของมันวะ“ เขาสบถเสียงดังด้วยความไม่พอใจ ฟอด! ”อย่าโมโหเลยนะคะ น้ำอิงรีบไปถ่ายให้เสร็จแล้วไปซื้อของเข้าห้องกัน” เธอก้มลงไปหอมแก้มสากของคนพี่ที่นั่งหน้าหงิกหน้างอ น้ำอิงรู้ดีว่าตะวันกัดฟันทนแค่ไหน ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงลากเธอออกไปแล้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม