“พี่ขุนหลอกณดามาตลอด...”
“ใช่... กูหลอกมึง กูไม่เคยรักมึงเลย ผู้หญิงอย่างมึงชาตินี้ไม่มีทางหาผัวได้หรอก”
“โอ๊ย!” ณดาถูกผลักจนกระเด็นไปชนกับโต๊ะ หญิงสาวครางอย่างทรมาน หัวใจถูกฉีกจนไม่เหลือชิ้นดี
“คนเลว”
“พึ่งรู้เหรอ” ขุนศึกที่พึ่งฟื้นจากการถูกต่อยเดินเข้าหา ในขณะที่ณดาถอยหลังหนี “มึงรู้ไหมว่ากูสะอิดสะเอียนแค่ไหน ตอนที่ต้องบอกรักมึงน่ะ”
ณดาพูดไม่ออกร้องไห้เสียใจ
“วันนี้กูก็แค่เดินผ่าน และก็มีอารมณ์อยากเป็นฮีโร่เท่านั้นแหละ ไม่ได้คิดจะปกป้องอะไรมึงหรอก อีโง่”
“พี่ขุน...”
“นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มึงกับกูไม่ใช่คนรักกันอีกแล้ว และมึงไม่ต้องห่วง กูจะโอนเงินคืนให้มึงวันพรุ่งนี้เลย และเราจบกัน!”
ณดายืนร้องไห้มองร่างของขุนศึกที่เดินกลับเข้าไปหาผู้หญิงสูงวัยคนนั้นด้วยความเสียใจยิ่งนัก ร่างอรชรยืนโงนเงนเจียนจะล้มเสียให้ได้ ก้อนสะอื้นสาดซัดเข้าใส่จนหัวใจขาดวิ่น
นี่ใช่ไหม... คือสิ่งที่หล่อ
