[ทำไมลูกชายฉันถึงไม่ยอมกลับมาตามกำหนดนะ]
“เอ่อ... ท่านรองให้เหตุผลว่าจะอยู่พักร้อนที่นี่อีกสักสองสามวันครับ” คณินซึ่งทำงานกับคนเคร่งขรึมมานานก็อดที่จะแปลกใจเช่นคุณผู้หญิงกุลจิราไม่ได้ ยิ่งมีเรื่องน่าสงสัยเมื่อคืน อย่างไรที่เจ้านายพูดกํากวมเอาไว้เขาก็คิดว่ามันไม่ปกติ
เนื่องจากท่านประธานของตนเองนั้นไม่ว่าพายุจะเข้าน้ำท่วมอย่างไรก็มักจะเห็นอีกฝ่ายอยู่ที่บริษัทเสมอ และยุ่งจนไม่ได้นอนอย่างไรก็ต้องไปหาคนรักอย่างพาจันทร์อยู่ตลอด ทว่ามาถึงภูเก็ตเขาก็ยังไม่เห็นเพลิงกัลป์ถามถึงอาการของหญิงสาวแบบที่ชอบให้รายงานเลย
[แปลก]
“เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งเลยครับคุณหญิง”
[แต่เจ้านายเธอก็ทำงานหนักมาตลอดโดยที่ไม่ได้พัก เพลิงกัลป์อาจจะอยากพักผ่อนจริง ๆ ก็ได้ ว่าแต่หนูขอจันทร์ล่ะ ไม่ได้ทิ้งน้องให้อยู่คนเดียวหรอกใช่ไหม]
“ไม่ครับ ๆ ท่านรองพาคุณขอจันทร์ขึ้นเรือข้ามเกาะไปด้วยกันตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ทันจะขึ้นเลยคร
