“สรุปคือมึงหายไปเที่ยวกับผัวปลอบ ๆ มาเหรอ กูก็กังวลไปเองดิ คิดว่าเขาพามึงไปขายที่ชายแดนแล้ว เล่นหายกันไปขนาดนั้น”
“จะบ้าหรือไงอิง แบบเรามันจะขายได้ที่ไหนล่ะ แล้วก็ไม่ได้เชิงไปเที่ยวด้วย แค่คุณเพลิงกัลป์เขาพาติดไปทำงานที่นู่นด้วยเฉย ๆ เพราะจะปล่อยเราเอาไว้ที่นี่คนเดียวก็คงจะไม่ได้” ดีที่กลับมาแล้วชายหนุ่มอนุญาตให้ขอจันทร์เจอเพื่อนสนิทได้ หลังจากที่อิงดาวหายหน้าหายตาไปทำข่าวเสียนานวันจนเธอเองก็อดเป็นห่วงอีกฝ่ายไม่ได้ที่อยู่ในสายข่าวอาชญากรรม แต่มันก็เป็นความชอบส่วนบุคคล ขอจันทร์จึงไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายตรงนั้น
“ละเป็นยังไงบ้าง เขายังตึงใส่มึงอยู่อีกไหม หรือจะให้กูลงสืบเรื่องนี้ให้”
“...อย่าเลย”
“ทำไม หรือมึงจำเรื่องวันนั้นได้แล้ว” อิงดาวมองอากัปกิริยาของเพื่อนที่นิ่งไปชั่วขณะ อย่างไรก็คิดว่าวันเกิดเหตุทั้งสองคนคงจะมีปากเสียงกันจริง ๆ แต่เพื่อนเธอไม่มีทางที่จะทำร้ายผู้เป็นพี่สาวอย่างแน่นอน
