“ไม่ทราบว่าคุณหญิงใช้คนของผมไปทำอะไรเยอะแยะครับ” ให้หลังแม่บ้านที่นำกาแฟมาเสิร์ฟ เปรมณัชจึงเอ่ยถามภรรยาที่นั่งเลือกชุดเครื่องประดับเพื่อออกไปด้านนอกตามประสารุ่นใหญ่ที่ชื่นชอบนัดสังสรรค์กับเพื่อนนาน ๆ ครั้ง
“ฉันจะใช้ไม่ได้เลยเหรอคะ คนของคุณน่ะ”
“ไม่ใช่แบบนั้นครับ ผมไม่ได้จะว่าอะไรคุณ แค่อยากรู้ว่าไม่ได้ไปทำอะไรใครรุนแรงใช่ไหม”
“ก็แล้วพวกเขามาทำอะไรกับคนของเราก่อนล่ะคะ คิดว่าหนีไปแบบนั้นแล้วจะได้ใช้ชีวิตสุขสบายหรือไง โง่เขลา กับเฉลิมวุฒิก็ใช่ว่าฉันจะไม่รู้นะคะว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่”
“คนทิ้งลูก ทิ้งเมียไปแบบนั้นสมควรจะได้ไปใช้ชีวิตสบาย ๆ เหรอครับ เอาเป็นว่าเราแบ่งงานกันทำคนละครึ่งแก้เบื่อดีไหม” ที่ลูกชายเขาเลือกปล่อยผ่านครอบครัวล้างผลาญไปเฉย ๆ ก็คงเพราะไม่อยากที่จะข้องเกี่ยวอะไรด้วยแล้ว เนื่องจากบาดแผลทางใจนั้นคงจะมีมาก
“จะให้พ่อชั่วแบบนั้นรับบทอะไรดีล่ะคะ homeless เหรอ”
“พฤติกรรมเขาตอนน
