เริ่มเดินเกม
"อาจารย์สิบทิศ รึเปล่าคะนั้น ใช่อาจารย์จริงด้วย สวัสดีค่ะ"
เสียงหวานใสที่เอ่ยทักทายทำให้เจ้าของชื่ออย่างสิบทิศหันไปมองแล้วยกมือรับไหว้ด้วยอาการค่อนข้างแปลกใจอยู่หน่อย เสียงราบเรียบเฉกเช่นทุกครั้งเอ่ยถามออกไป
"สวัสดียลดา เธอมาทำอะไรที่นี่เหรอ"
สิบทิศเอ่ยถามเพราะอยากรู้จริงๆ ไม่ใช่แค่คำทักทายทั่วไป ด้วยความแปลกใจที่ลูกศิษย์คนงามของเขามาอยู่ในที่แบบนี้
"มาลานโบว์ลิ่งคงไม่ได้มาเพื่อตีกอล์ฟมั้งคะ อาจารย์ ถามแปลกจัง"
โยเกิร์ตยกยิ้มให้กวนๆ แล้วเดินนวยนาดเข้ามาตรงเลนข้างๆ เขา มือเรียวบางเลือกเฟ้นลูกโบว์ลิ่งที่เรียงแถวอยู่ด้วยท่าทีคุ้นเคยและคล่องแคล่ว จนสิบทิศอดแปลกใจไม่ได้
"เธอเล่นเป็นด้วยเหรอ ดูท่าทีไม่เหมาะกับเธอเลยนะ"
โยเกิร์ตยิ้มหวานให้แล้วเลือกลูกมาได้ลูกหนึ่ง จากนั้นก็โยนลูกออกไปด้วยท่าทีสวยงามชำนาญกวาดเอาพินที่ตั้งอยู่ทีเดียวล้มลงจนหมด สร้างความประทับใจให้กับอาจารย์หมอ
