ตอนที่ 18
ศพหาย
นอกเมืองซูโจวทิศตะวันตก ห่างไปสามสิบลี้มีแนวเทือกเขายาวเหยียด หากมองด้วยตาเปล่าจะเห็นยอดเขาหลายสิบลูก แนวเขาทอดยาวเชื่อมต่อขึ้นสู่ภาคเหนือของแคว้น ชาวบ้านที่อยู่ละแวกตีนเขาจึงนิยมประกอบอาชีพนายพราน
ณ ตีนเขาไม่ไกลจากเมือง
“ท่านเสร็จหรือยังเจ้าคะ ข้าปวดขา”
“พั่บ พั่บ พั่บ”
ชายหนุ่มผู้ถูกเรียกมองพู่เนื้อกลืนกินลำเอ็นจนบวมเป่ง เขาซอยเอวเนิบนาบไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยก็ตอบว่า
“นี่เป็นครั้งสุดท้ายของคืนนี้แล้ว เจ้าทนหน่อยนะ” ว่าแล้วโน้มตัวไปจูบปากนาง ไม่ต้องสอดลิ้นก่อนหญิงสาวก็เป็นฝ่ายเสนอ เผยอฟันขึ้น ยื่นลิ้นน้อยๆ เข้ามาให้เขาดูดอย่างรู้งาน
ตอนนี้รั่วหรันมิได้คลานเข่า นางยืนใช้แผ่นหลังพิงไม้ใหญ่ต้นหนึ่งไว้ ขาขวาถูกยกให้เกี่ยวเอวชายหนุ่มเบื้องหน้า บางครั้งก็ก้มลงไปมองจุดเชื่อมต่อที่ถูกแท่งลำยาวใหญ่พุ่งเข้าออก น้ำขาวขุ่นผสมกันไหลหยดลงไปตามเรียวขาขาว นางจำไม่ได้แล้วว่าตนเองเผ
