"เหนื่อยขนาดนั้นเลยหรือ ตาลอยเชียว"
หนุ่มหล่อเอ่ยแซวสาวสวยที่นอนหายใจหอบกระเส่าบนเตียงทันทีที่เขาถอดความเป็นชายออกจากตัวเธอแล้ววางเธอลงอย่างทะนุถนอมต่างกับเมื่อกี้ที่กระแทกเธออย่างดุดันโดยสิ้นเชิง ดวงตาสีน้ำข้าวของมาเฟียหนุ่มอิตาลีมองหยาดเหงื่อที่ผุดขึ้นบนหน้าแม่สาวน้อยคนงามคนนี้แล้วยิ้มอย่างพอใจ
"ไม่เหนื่อยมั้งคะ บอสเล่นกระแทกควีนเป็นชั่วโมง แรงเยอะเกินคนไปแล้ว"
คนสวยบ่นอุบอิบพร้อมกับมองคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงด้วยสายตาปรือเยิ้ม เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดออกมาจากร่างกายของเขาไม่ต่างจากเธอแต่ทว่าไม่มีอาการหอบเหนื่อยเลยสักนิดช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้
"หึ!! ผมอึดมากนะ สามารถกระแทกคุณได้ยันเย็นเลยแหละเด็กน้อย"
เขาพูดแล้วกำลังจะทำในสิ่งที่พูดเข้าจริงๆ ทว่าถูกสายตามองค้อนของควีนกำราบไว้ก่อน
"พอแล้วค่ะ บอสกะจะใช้ให้พังเลยหรือไงคะ ใหญ่ก็ใหญ่ เอาก็ดุ แล้วยังจะมากระแทกยันเย็นอะไรก่อน"
คนสวยร้องห้ามผู้เป็นเ
