| พาริส |
“น้านีย์ หมอว่าไงบ้างครับ”
“เอ็กซเรย์แล้วไม่เป็นอะไร ไม่มีส่วนไหนบาดเจ็บ ตอนนี้ป๊าคุยกับคุณหมอนพรัตน์อยู่ ไหนๆ ก็มาโรงพยาบาลแล้ว เลยขอเลื่อนนัดมาตรวจโรคเบาหวานกับความดันวันนี้ไปเลย”
“เฮ้อ…โล่งอก” ผมถอนหายใจยาว ดีใจที่ป๊ากระดูกเหล็ก ไม่เป็นอะไรมาก
“หืม แล้วนี่หนูแพรรุ้ง ไปไงมาไงถึงมากับพาริสได้ล่ะจ๊ะ และดูซิ ทำไมวันนี้แต่งตัวน่ารักเชียว หน้าตาก็ดูสวยขึ้นผิดหูผิดตาไปเลยนะ”
“สวัสดีค่ะ คุณกันศนีย์ แพรตามคุณพาริสมาน่ะค่ะ” เลขาของผมยิ้มเขินพลางกล่าวทักทายยกมือไหว้เธอตามมารยาท ก่อนที่แม่เลี้ยงของผมเธอจะยกมือรับไหว้แล้วยิ้มให้
“ผมเป็นคนให้เธอตามผมมาเองแหละครับ นี่กำลังให้เธอช่วยสอนงานให้อยู่ จะได้เป็นงานไวๆ ”
“ไฟแรงจริงๆ เลยเด็กสมัยนี้ แล้วนี่หนูแพรรุ้งยังไม่ได้บอกฉันเลยว่า ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนลุคไปขนาดนี้”
“เอ่อ…คือ…” คนถูกถามอึกอัก คงไม่รู้จะตอบแม่เลี้ยงผมกลับไปยังไงดี
“ผมเปลี่
