ตอนที่ 3 - ลุคใหม่ (2/3)

| แพรรุ้ง | “จะ…จับได้เหรอ” เจ้านายที่ยืนทื่อตรงหน้าถามขึ้นมา “อื้อ…ได้สิคะ เผื่อคุณอยากผ่าตัดเสริมนม เพื่อนกะเทยฉัน เอาฉันไปเป็นแบบเลยนะ หมอบอกนมฉันน่ะ เป็นทรงกลมไซซ์ห้าร้อยซีซี” ดูเขาจะกล้าๆ กลัวๆ ด้วยความสงสาร ฉันเลยจับหมับเข้าที่ข้อมือขวาของเขา แล้วเอามาจับหน้าอกฉันไว้ “ลองบีบๆ ขยำๆ ได้นะ ฉันไม่ว่าอะไร” ทันทีที่ฉันอนุญาต มือทั้งสองข้างของเขาเริ่มเคล้นคลึง ขยำเบาๆ พร้อมกับนิ้วโป้งที่เริ่มบีบบี้ที่ปลายยอด “อ๊ะ คุณพาริส อย่าบี้แบบนั้น ฉันเสียวนะ ให้จับเต้านม ไม่ได้ให้เขี่ยห***มเล่น” คนหล่อตรงหน้าหัวเราะขำเสียงดัง โดยที่มือทั้งสองข้างยังจับลูบไปตามฐานนม และนิ้วซุกซนยังคงปัดป่ายเขี่ยห***มของฉันไปมา มัน…สะ…เสียวเกินไป!! “เสียวเหรอ” “ถะ…ถามได้ เสียวสิ ลองดูบ้างมั้ยล่ะ” พูดจบฉันก็ถือวิสาสะยกมือขึ้นเขี่ยยอดอกของเขาบ้าง โอ๊ย…บ้าจริง นี่เราสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย รู้ทั้งรู้ว่าคุณพาริสเป็นเกย์ แต่ทำไมมือฉันมันสั่นอย่างกับเจ้าเข้าแบบนี้ล่ะ ก๊อก ก๊อก ก๊อก… เราสองคนสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่คนตรงหน้าจะเดินออกจากห้องน้ำไป ฉันได้ทีเลยปิดประตูห้องน้ำ รีบกดปุ่มล็อกทันที บ้าเอ๊ย…หัวใจจะวายตาย!! . . . ผ่านช่วงเช้าของวันเสาร์มาได้อย่างงงๆ อาบน้ำเสร็จ กินข้าวเสร็จ จัดแจงแต่งตัวเสร็จ ฉันก็โดนคุณเจ้านายคนใหม่จับยัดใส่รถสปอร์ตคันหรู เขาบอกว่าจะพาฉันไปห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมือง “คุณแพรรุ้ง ผมถามหน่อยสิ ทำไมคุณถึงชอบแต่งตัวแบบนี้เหรอ” “มันเป็นสไตล์ค่ะ ฉันชอบความวินเทจ อีกอย่างมันใส่สบาย ไม่อึดอัดเหมือนพวกชุดรัดติ้วเซ็กซี่ๆ ที่พวกพี่ๆ เลขาคนอื่นเขาใส่กัน” “โอเค ผมพอจะเข้าใจ แต่วันจันทร์นี้เป็นต้นไป คุณจะมียูนิฟอร์มนะ เดี๋ยวผมจะจัดให้คุณเอง” “คุณพาริส นี่คุณบ้าไปแล้วแน่ๆ ทำไมต้องบังคับฉันให้ทำโน่นทำนี่ด้วย ฉันทำงานกับคุณพีรพล ท่านไม่เห็นบ้าอำนาจเหมือนคุณเลย” “ก็ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เวลาผมไปไหน คุณต้องไปกับผมทุกที่ ดังนั้นคุณต้องเปลี่ยนลุคหน่อย ผมไม่อยากพาป้าเฉิ่มเชยไปไหนด้วยหรอกนะ คุณแพรรุ้ง คุณต้องเข้าใจว่าพนักงานของธีรินทรกรุ๊ป มันก็เป็นหนึ่งในภาพลักษณ์ของบริษัท ผมกำลังจะรุกกลุ่มลูกค้าคนรุ่นใหม่ คุณก็ควรจะแต่งตัวให้เป็นหน้าเป็นตาบริษัทด้วย เข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ยครับ” เขาพูดยืดยาว เล่นเอาฉันเสียเซลฟ์ไปเลย “แล้วฉันต้องแต่งตัวโป๊ๆ เหมือนพี่ๆ เลขาพวกนั้นเหรอ ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะคุณพาริส อึดอัดตายเลย แล้วมันก็ไม่ใช่แนวที่ฉันชอบสักเท่าไร” “ไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอก เชื่อมือผมสิ รับรองหลังจากนี้จะไม่มีใครหาว่าคุณเป็นป้าแน่นอน” ฉันจะเถียงอะไรได้ล่ะ เพราะที่เขาพูดมันก็มีส่วนถูก “คุณพาริส คุณพาฉันมาห้างฯ หรูขนาดนี้ ฉันไม่มีเงินซื้อของพวกนั้นหรอกนะ” “เอาหน่า คุณแค่ทำตามที่ผมบอกก็พอ ที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเอง” เริ่มจากร้านแรก เข้าร้านปุ๊บ พนักงานก็รีบกรูเข้ามาต้อนรับคุณพาริสทันที ฉันเห็นพวกเขาพูดคุยอะไรกันอยู่สักพัก ก่อนพนักงานสาวที่ดูมีอายุที่สุดพาฉันไปลองชุดนั้นชุดนี้ โดยมีคุณเจ้านายคอยช่วยเลือก เดรสกระโปรงสั้นบนเข่าบ้าง เดรสยาวทรงสอบเลยเข่าบ้าง และที่ลองตอนนี้คือเดรสเกาะอกสีดำยาวกรอมเท้า ปักเลื่อมกลิตเตอร์วิบวับเล่นลายดูไฮโซ แต่ติดตรงที่มันแหวกสูงถึงโคนขานี่แหละ “คุณจะให้ฉันใส่ชุดนี้ไปทำงานหรือไง บ้าหน่า” “ชุดนี้ผมเอาไว้ให้คุณเป็นผู้ติดตามเวลาผมออกงานสังคมต่างหากล่ะ ใครเขาใส่ชุดนี้ไปทำงานกัน หรือวันจันทร์คุณจะใส่ก็ได้นะ จะได้แตกตื่นกันทั้งบริษัท เอาสิ” “คุณพาริส อย่ากวน” ตลอดทั้งบ่าย ท่านประธานคนใหม่พาฉันไปลองชุดร้านโน้นทีร้านนี้ที เสื้อผ้าส่วนใหญ่ที่คุณพาริสเลือกให้ มันไม่ได้โป๊โลว์คลาสอย่างที่ฉันเคยเห็นเลย กลับกัน มันสวยหรูดูแพง ใส่แล้วราศีผู้ดีจับมาก แถมยังดูคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง ทุกอย่างมันโอเคเพอร์เฟกต์หมด แต่ติดอยู่ที่ตอนนี้มันชักจะเยอะเกินไปแล้ว เขาจะซื้อชุดให้ฉันทุกร้านแบบนี้ไม่ได้ รู้ว่าใจดี แต่แบบนี้มันก็เกินไป “คุณพาริส ฉันว่าพอแล้วมั้ย มันเยอะเกินไปแล้วนะ แค่ที่คุณกับฉันถืออยู่มันก็น่าจะหลักหมื่นแล้ว” “ใครว่าหลักหมื่น นี่หลักแสนต่างหากล่ะ” “หา…!!” ฉันอุทานออกมาเสียงดังด้วยความตกใจ เพราะเสื้อผ้าที่แพงสุดในชีวิตฉันที่เคยซื้อ ตัวนึงไม่เกินพันห้า “งับปากหน่อย เดี๋ยวยุงก็บินเข้าไปไข่ในนั้นหรอก” “เดี๋ยวนะคุณพาริส หยุดเดินก่อน คือฉันรู้ว่าคุณรวย แต่คุณจะเปย์พร่ำเพรื่อแบบนี้ไม่ได้ เกิดอีกสามวันฉันลาออกขึ้นมา คุณไม่เสียดายเงินที่ซื้อของพวกนี้ให้ฉันเหรอ” “เอาหน่า คุณเพื่อนสาว คุณแค่ตั้งใจเป็นเลขาที่ดีของผมก็พอ เงินที่ผมเปย์ก็เพื่อประโยชน์ของตัวผมเองทั้งนั้น คุณไม่ได้หน้าตาขี้เหร่ แต่งหน่อยก็สวย ผม...พาริส ประธานธีรินทร เอนจิเนียริ่ง กรุ๊ป จะให้หนีบเลขาเชยๆ เฉิ่มๆ ไปไหนต่อไหนได้ยังไง อายเขาแย่” อ๋อ...โอเค เก็ท!! ทั้งหมดก็เพราะอายที่ฉันแต่งตัวเชยว่างั้น แต่ช่างเหอะ ทำงานแลกเงินเดือนเขานี่เนอะ เจ้านายใช้ให้ทำอะไรก็ต้องทำแหละ :: โปรดติดตามตอนต่อไป :: สายเปย์ก็มาจ้าาาา ทำงานแลกเสื้อผ้าพวกนี้วนไปนะลูก 5555