“ไม่จริงหรอก ถ้าคุณรักผมจริงๆ คุณจะไม่หนีผมมาแบบนี้...” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่นจนคนฟังอดใจแกว่งไม่ได้
“ก็แล้วใครกันล่ะคะที่ผลักไสให้รดามา อย่าบอกนะคะว่าไม่ใช่คุณราฟ...”
ร่างบอบบางดิ้นรนอย่างสุดความสามารถ เมื่อคนตัวโตเข้ามากอดรัด ดิ้นรนไม่ใช่เพื่อแค่ให้ร่างกายหลุดพ้นจากอ้อมแขนแกร่งของเขาเท่านั้น แต่ดิ้นรนเพื่อให้หัวใจหลุดพ้นจากพันธนาการเถื่อนของราฟาลด้วย แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลที่น่าพอใจเลย เมื่อพอถูกปากร้อนผ่าวที่บดเคล้าลงมาด้วยความโหยหาเท่านั้น หล่อนก็อ่อนระทดระทวย ยอมเปิดปากให้ลิ้นใหญ่เข้าไปบุกรุกในอุ้งปากหวานของตัวเองได้อย่างง่ายดาย แถมยังจูบตอบเขาอย่างกระตือรือร้นอีกต่างหาก
หล่อนทำตัวเหมือนสาวร่านรัก เหมือนสาวร้อนสวาท แค่ถูกจูบนิด กอดหน่อยก็ลนลานตอบสนองอย่างถึงพริกถึงขิงเสียแล้ว แต่จะทำยังไงได้ล่ะในเมื่อหล่อนต้องการราฟาลจริงๆ ต้องการผู้ชายคนนี้ รักเขามากมาย ไม่ว่าเขา
