ร่างบางนอนหลับใหลภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าสวยหลับตาพริ้มอย่างมีความราวกับกำลังฝันเรื่องดีจนคนที่เพิ่งกลับมาเห็นมองด้วยความเอ็นดู
ชุดนอนผ้าซาตินสีขาวถูกถอดทิ้งลงข้างเตียง เมื่อมือหนาสอดมือเข้าไปจับในร่มผ้าก็ถึงกับกัดปากมันเขี้ยวเด็กดื้อตรงหน้า
นอนแก้ผ้า น่าจับ...ตี
“อือ~” มือเล็กปัดป้องเมื่อมีบางอย่างมาสัมผัสผิวกาย มือเย็นเป็นเอกลักษณ์ทำให้ดวงตาสีเข้มค่อยๆ ปรือตามองเจ้าของห้องที่เพิ่งกลับจากสิงคโปร์
“นึกว่าจะต้องลักหลับก่อนถึงจะตื่น” กันภัยบีบสะโพกแน่นหนันด้วยความคิดถึงผิวนุ่มผิวหอมของคนตัวเล็ก “นอนแก้ผ้า?”
ซิดนีย์ชันศอกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงด้วยอารมณ์หลงเหลือความง่วงงุน ผมเผ้ายุ่งเหยิงไม่เป็นทรงแต่กลับดูน่ารักน่ามองในสายตาเขา
อีกทั้งหน้าอกใหญ่หลังจากผ้าห่มไม่สามารถยึดเหนี่ยวปกคลุมเอาร่างเล็กเอาไว้จนร่วงลงไปกองที่เอวยิ่งทำให้คนมองรู้สึกร้อนรุ่มร่างกาย
เธอเองก็อ่านสายตาของเขาออก จึงอดพ
