เข้าสู่ช่วงสัปดาห์ที่สองของการเปิดเรียน เวลาที่ต้องเข้ามหาวิทยาลัยก็น้อยลงเพราะวิชาที่มีเรียนเหลือเพียงไม่กี่วิชา แต่สิ่งที่ซิดนีย์ต้องเตรียมตัวให้ดี นั่นคือการฝึกงานและหาเวลาในการพูดคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาเรื่องงานวิจัย
“คุณพัทธ์ชนิตว์มีใครเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาฝึกครับเหรอครับ?” อาจารย์ปรเมศวร์ถามเธอขึ้นมาในตอนที่นักศึกษาสาวเดินเอางานมาส่งหน้าชั้น
“รองศาสตราจารย์เพ็ญศิริค่ะ” นักศึกษาสาวเอ่ยชื่ออาจารย์อาวุโสซึ่งพ่วงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาไปด้วย
กันภัยที่เรียนคณะเดียวกันกับเธอก็ทำวิจัยตัวจบกับอาจารย์ท่านนี้ เธอเองก็ตั้งใจจะทำงานร่วมกับท่านอย่างเดียวกับคนที่เธอชอบเช่นกัน แม้กิตติศัพท์ของท่านจะขึ้นชื่อว่าเนี้ยบ โหด ดุขนาดไหนก็ตาม
“ถ้าอยากเปลี่ยนอาจารย์ที่ปรึกษาติดต่อผมได้นะครับ ผมใจดี”
“ไม่เป็นไรค่ะ ซิดนีย์ตั้งใจเลือกท่านเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาอยู่แล้ว ขอบคุณนะคะ” ลูกสาวมาเฟียกดใบหน้าแสดงความขอบ
