ติ๊ดๆๆ ติ๊ดๆๆ~!!
เสียงนาฬิกาปลุกที่คนตัวเล็กเป็นคนตั้งเอาไว้แผดเสียงปลุกเธอให้งัวเงียขึ้นมาปิดในเวลาเช้าตรู่ สาเหตุที่ทำให้คนเกลียดการตื่นเช้ายอมลืมตาตื่นมารับวิตามินดียามเช้าก็เพราะคนที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ
วันนี้เป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของพ่อแม่คนที่เธอชอบ คนไม่ใส่ใจใครอย่างเธอกลับจดจำได้ทุกเรื่องที่เป็นเรื่องสำคัญของเขา ซิดนีย์หยิบชุดนอนที่กันภัยพับเป็นระเบียบอยู่ข้างเตียงขึ้นมาสวม เดินไปแง้มผ้าม่านดูอากาศข้างนอกวันนี้ก็ถึงกับท้อ
แดดจะแรงแข่งกับเธอไปไหน
“ตื่นแล้วเหรอครับ” เสียงทุ้มของบอดีการ์ดหนุ่มทำให้เธอที่กำลังยืนกอดอกหน้าคว่ำแต่เช้ารีบเดินเข้าไปเกาะแขน
ไม่ได้สนใจว่าหยาดน้ำบนผิวกายของอีกฝ่ายจะทำให้เธอเปียกไปด้วย
“ถ้าง่วงจะนอนรอที่ห้องได้นะครับ ผมไปคนเดียวได้”
“ตื่นแล้ว ซิดนีย์ไปอาบน้ำแป๊บเดียว” ปลายเท้าสวยเขย่งหอมแก้มเขาฟอดใหญ่รับเช้าวันใหม่ ถือวิสาสะหยิบผ้าเช็ดตัวที่ยังไ
