ลูกสาวของมาเฟียลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดสลัวภายในห้องนอน ซิดนีย์ตกใจเพราะได้ยินเสียงผู้ชายไอ คนตัวเล็กหันขวับไปมองจอก็พบว่าต้นเสียงมาจากอีกฝั่งของจอ
“พี่กันป่วยเหรอ”
เงียบ...
เขาหลับเหมือนไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย นั่นทำให้เธอร้อนใจตั้งแต่เช้าตรู่ นิ้วเรียวปัดหน้าจอวางสายก่อนจะก้าวเท้าวิ่งลงไปยังห้องครัวเป็นอันดับแรก
“พี่นุช!!”
“อ้าว! คุณหนู ตื่นแต่เช้าเลย ไส้กรอกกับแฮมยังไม่เสร็จนะคะ มีแค่ข้าวต้มหมูสับ”
“เอาข้าวต้มใส่กล่องให้ซิดนีย์ได้ไหมคะ ซิดนีย์จะเอากลับไปกินที่เพนท์เฮาส์”
“คุณหนูไม่ได้จะนอนที่บ้านอีกคืนเหรอคะ?”
“ซิดนีย์นึกได้ว่าลืมทำการบ้านค่ะ ต้องส่งวันจันทร์” เธอคิดคำโกหกออกไปสดๆ ร้อนๆ “มีผลไม้กับขนมไหมคะ เอาลงกล่องให้ด้วย”
“ได้ค่ะ งั้นพี่นุชจะรีบจัดเซตใหญ่ให้เลยนะคะ”
เธอพยักหน้ารับ จากนั้นก็รีบไปล้างหน้าแปรงฟันเปลี่ยนชุด รีบมากจนไม่มีเวลาอาบน้ำ จากนั้นก็ไปเปิดลิ้นชักหาย
